صَیْدُ الْمُلُوکِ أَرانِبٌ وَ ثَعالِبٌوَأِذا رَکِبْتُ فَصَیْدِیَ الْأَبْطالُ
صَیْدِی الْفَوارِسُ فِی اللِّقاءِ وَإِنَّنِیعِنْدَ الْوَغیٰ لَغَضَنْفَرٌ قَتّالُ
أَرْنَب: خرگوش. و غَضَنْفَر: شیر.
می‌فرماید: شکار پادشاهان خرگوشها و روباهاست، و چون سوار شوم من، پس شکار من دلیرانند. شکار من سوارانند در کارزار و به درستی که من نزد کارزار هراینه شیری کشنده‌ام. «شارح»
آن روز که من هوای نخجیر کنمخرگوش ضعیف را چه تسخیر کنم
شیران و دلیران جهان را یک‌یکاز اسب فرو آرم و زنجیر کنم