قرآن کریمبه زبان فارسی

رجز که ابوالحکم عمرو بن اخنس بن شریق ثقفی از بخت آشفته در روز غزای اُحُد گفته

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
یا مَرْحَباً بِفارِسٍ مَعَکُمْإِذْ جاءَنا فِی حَوْمَةِ الْقَسْطَلِ
یَرْجُو قِراناً قاصِداً نَحْوَنانَسْقِیهِ مِنْ ماءِ السَّماءِ الْمُعْجِلِ
ما عِنْدَنا شَیْءٌ سِویٰ ما تَریٰمِنْ حادِثٍ بِالْعَهْدِ بِالصَّیْقَلِ
ذاکَ الَّذِی یَقْرِی ضُیُوفَ الْوَغیٰوَاللّایَ لِلأَضْیافِ فِی الْمَنْزِلِ

مَرْحَباً: أی أتیتَ ‌مکاناً واسعاً. و قَسْطَل و قَصْطَل «به فتح»: گَرد. و مراد از ماء السَّماء: شمشیر که از بالای سر فرو آید. و إِعْجال: شتابانیدن. و صَیْقَل: آنچه آهن روشن کند. و اللّای: جمع الّتی.