لا تَظْلِمَنَّ إِذا ما کُنْتَ مُقْتَدِراًفَالظُّلْمَ مَرْتَعُهُ یُفْضِی إِلَی النَّدَمِ
فَاحْذَرْ بُنَیَّ مِنَ الْمَظْلُومِ دَعْوَتَهُکَیْلا یُصِبْکَ سِهامُ اللَّیْلِ فِی الظُّلَمِ
تَنامُ عَیْنُکَ وَالْمَظْلُومُ مُنْتَبِهٌیَدْعُو عَلَیْکَ وَعَیْنُ اللّهِ لَمْ تَنَمِ
مَرْتَع: چراگاه. والدَّعْوَة: المرّة من الدُّعاء. و اِنْتِباه: بیدار بودن.
می‌فرماید: ستم مکن، چون باشی توانا؛ چه ستم کردن چراگاه او می‌انجامد به پشیمانی. پس حذر کن، ای پسرک من، از مظلوم دعای او را، تا نرسد ترا تیرهای شب در تاریکیها. بخواب می‌رود چشم تو و مظلوم بیدار است، دعا می‌کند بر تو، و چشم خدا بخواب نمی‌رود. «شارح»
ای برده باوج آسمان افسر جاهزنهار مکن ستم که افقی در چاه
مظلوم که در رکوع گردد چو کمانبر سینهٔ ظالمان زند ناوک آه