مَهْلاً فَقَدْ أَصْبَحْتَ فِیها آثِمالَکَ الصَّلاةُ قاعِداً وَقائِما
ثَلاثَةٌ تُصْبِحُ فِیها صائِماوَ رابعٌ تُصْبِحُ فِیهِ طاعِما
وَ لَیْلَةٌ تَخْلُو لَدَیْها ناعِماما لَکَ أَنْ تُمْسِکَها مُراغِما
قولُهم: مَهْلاً به معنیٰ أَمْهِلْ و ثَلاثَةٌ: أی ثلاثةٌ أیّامٍ. و إِمْساک: نگاه داشتن.
می‌فرماید: مهلت ده؛ چه به حقیقت گشته‌ای تو در شأن این زن بره‌مند. مر تراست نماز نشسته و ایستاده. سه روز می‌گردی دران روزه‌دار، و روز چهارم می‌گردی درو طعام خورنده. و شب خلوت می‌کنی نزد او نرم. چیست مر ترا که نگاه می‌داری او را خشم کننده؟ «شارح»
هر چند ترا بر در دل باید بودبیزار ز نقش آب و گل باید بود
چون نفس تو نیز بر تو دارد حقّیدر شهوت و ترک معتدل باید بود