لا تَعْجَلَنَّ وَاسْمَعَنْ کَلامِیإِنِّی وَ رَبِّ الرُّکَّعِ الصِّیامِ
إِذِ الْمَنایا أَقْبَلَتْ خِیامِیحَمَلْتُ حَمْلَ الْأَسَدِ الضِّرْغامِ
بِباتِرٍ مُؤَلَّلٍ حُسامِعُوِّدَ قَطْعَ اللَّحْمِ وَالْعِظامِ
صِیام: جمع صائم. و الخَیْمَة: بیتٌ تبنیه العربُ مِنْ عِیدانَ الشَّجر. و حَمْل: حمله بردن «از ثانی». و تَأْلِیل: تیز کردن. و تَعْوِید: خو کردن.
می‌فرماید: مشتاب و بشنو سخن مرا، به درستی که من – بحقّ پروردگار رکوع کنندگان روزه‌دار – چون مرگها رو آورد به خیمه‌های من، حمله کنم حمله کردن شیر قوی. به شمشیر برندهٔ تیز کردهٔ تیز که خو کرده به بریدن گوشت و استخوانها. «شارح»
در کشتن خود شتاب کردن تا کیوز کینه بما عتاب کردن تا کی
بر اسب جفا سوار بودن تا چندخود را ز حسد بتاب کردن تا کی