تنبیه بر ترک جواب اراذل و ارشاد به تعظیم ارباب فضایل

عِرْض: آنچه ستایند و نکوهند از مردم. و جَواب: پاسخ. و مُداراة: نرم خوئی کردن. و إصابَة: صواب کردن. و الَهَیْبة و المَهابة: الإجلال والمخافة، و قد هابَهُ و یَهابُة؛ و تَهَیَّـبْتُ الشّیءَ:‌خِفْتُهُ. و إهانَة: خوار کردن.

می‌فرماید: موصوف به سلامت عِرض کسی است که پرهیز کند از جواب مردم گفتن، و هر که نرم خوئی کند با مردان، پس به حقیقت صواب کند؛ و هر که بشکوه دارد مردان را، ترسند ایشان از او، و هر که خوار دارد مردان را، پس هرگز به شکوه داشته نشود. «شارح»