إِلٰهِی أَنْتَ ذُو فَضْلٍ وَ مَنٍّوَإِنِّی ذُو خَطایا فَاعْفُ عَنِّی
وَظَنِّی فِیکَ یا رَبِّی جَمِیلٌفَحَقِّقْ یا إِلٰهِی حُسْنَ ظَنِّی
تَحْقِیق: درست کردن.
می‌فرماید: ای معبود من، تو خداوند احسان و انعامی، و به درستی که من خداوند گناهانم؛ پس عفو کن از من. و گمان من در تو، ای پروردگار من، نیکوست؛ پس درست کن، ای معبود من، خوبی گمان مرا. «شارح»
مائیم که صد هزار طغیان داریماقرار بتقصیر و بعصیان داریم
فردا که حساب نیک و بد خواهد بودما عجز و نیاز و چشم گریان داریم