اظهار لت خوردن از دست روزگار و پخته شدن به آتش اضطرار

إِقْناع: خرسند گردانیدن. إِحْکام: استوار کردن. و نَهْی: باز زدن «از ثالث».

می‌فرماید: روزگار ادب مرا و ناامیدی بی‌نیاز گردانید مرا، و قوت خرسند ساخت مرا و شکیبائی پرورد مرا. و استوار کرد مرا از روزگار آزمایش، تا باز زدم آن کس را که به حقیقت بود که باز می‌زد مرا. «شارح»