دُنْیا تَحُولُ بِأَهْلِهافِی کُلِّ یَوْمٍ مَرَّتَیْنِ
فَغُدُوُّها لِتَجَمُّعٍوَرَوحُها لِشَتاتِ بَیْنِ
غُدُوّ: بامداد کردن. و تَجَمُّع: گرد آمدن.
می‌فرماید: دنیا می‌گردد به اهل خود در هر روز دو بار. پس بامداد کردن او برای گرد آمدن است و شبانگاه کردن او برای پراکندگی جدا شدن است. «شارح»
ایام بدَه رنگ برآید هر دماطوار عجب بما نماید هر دم
صد فتنه که بوی خون ازان می‌آیداز مادر روزگار زاید هر دم