قرآن کریمبه زبان فارسی

مبالغه در محافظهٔ زنان از مردان و منع از مساهله در شأن این جمع نادان

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
لا یَأْمَنَنَّ عَلَی النِّساءِ أَخٌ أَخَاًما فِی الرِّجالِ عَلَی النِّساءِ أَمِینُ
کُلُّ الرِّجالِ وَ إِنْ تَعَفَّفَ جُهْدَهُلا بُدَّ أَنَّ بِنَظْرَةٍ سَیَخُونُ
وَالْقَبْرُ أَوْفیٰ مَنْ وَثِقْتَ بِعَهْدِهِما لِلنِّساءِ سِوَی الْقُبُورِ حُصُونُ

تَعَفُّف: از حرام بازایستادن.

می‌فرماید: باید که ایمن نشود بر زنان برداری از برادری، نیست در مردان بر زنان هیچ امینی. هر یک از مردان، و اگر چه بازایستد از حرام، در حالی که کوشنده باشد، نیست هیچ چاره که به یک نظر زود خیانت کند. و گور وفا کننده‌تر کسی است که اعتماد کنی به عهد او، نیست مر زنان را غیر گورها دژها. «شارح»

باشند زنان بعقل و ایمان همه سستهرگز نکنند عهد و پیمان درست
مشکل که شود بآخرت اهل نجاتهرکس که خلاص خود ازین قوم نجست