قرآن کریمبه زبان فارسی

شکایت از فسق فاسقان و فجور منافقان

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
لَوْ لَا الَّذِینَ لَهُمْ وِرْدٌ یَقُومُوناوَآخَرُونَ لَهُمْ سَرْدٌ یَصُومُونا
تَدَکْدَکَتْ أَرْضُکُمْ مِنْ تَحْتِکُمْ سَحَراًلِأَنَّکْمْ قَوْمُ سَوْءٍ ما تُطِیعُونا

وِرْد «بکسر»: نوبت. و سَرْد: پیاپی روزه داشتن. و تَدَکْدَکَتْ الجِبالُ: أی صارَتْ دَکّاواتٍ، وهی رَوابٍ من طینٍ، واحدُها دَکّاء.

می‌فرماید: اگر نبودندی آنانکه مریشان راست نوبتی که برمی‌خیزند و دیگران که مریشان راست پیاپی روزه داشتنی که روزه می‌گیرند، تلها شود زمین شما از زیر شما در سحری؛ برای آنکه شما قومی بدید که فرمان نمی‌برید. «شارح»

دارند جماعتی عبادت باهموز غایت طاعتند دایم خرّم
گر طاعت این طایفه مانع نشوددر روی زمین زلزله باشد هر دم