قرآن کریمبه زبان فارسی

تحسین فال سعادت مآل

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
تَفَاَّلْ بِما تَهْویٰ یَکُنْ فَلَقَلَّمایُقالُ لِشَیْءٍ کانَ إِلّا تَکَوَّنا

تَفَاُّل: فال زدن. و تَکَوُّن: هست شدن. و ابن عباس گوید: مصطفی ﷺ فرمود: «تفأّلْ بِما تَهْویٰ یَکُنْ.» و مرتضیٰ این بیت فرمود.

می‌فرماید: فال زدن به آنچه دوست داری، تا بشود. پس اندک باشد که گفته شود مر چیزی را که شد، مگر که بشود. «شارح»

هر فال که می‌زنند از عالم غیبناگاه کند ظهور بی‌شبهه و ریب
چون فال بهر طریق دارد اثریشکّ نیست که فال بد زدن باشد عیب