حرف الیاء — شمردن اخلاق حمیده و صفات پسندیده

عَقْل: قوتی است نفس ناطقه را که مبدأ علم است. والسّادِی: السادِس، قال الشّاعرُ:

أراد السّادس فأبدل من السِّینِ یاءً. و یُستعمَلُ البِرُّ فی الصِّدقِ، یقال: برَّ فی قولِه و فی یمینِه. والباقِی : البقیّة.

می‌فرماید: به درستی که بزرگیها خویهای پاک کرده است، پس دین اول آن است، و خرد دوم آن، و دانش سوم آن، و بردباری چهارم آن، و بخشیدن بی‌غرضی پنجم آن، و عطا بی ‌آنکه لازم باشد ششم آن، و راستی هفتم آن، و شکیبائی هشتم آن، و شکر نهم آن، و نرمی با مردم بقیهٔ آن. و نفس می‌داند که من دوستی نمی‌کنم با او و نیستم که راه راست یابم، مگر آن هنگام که نافرمانی کنم او را. «شارح»