لَیْتَ أُمِّی لَمْ تَلِدْنِی لَیْتَنِی کُنْتُ صَبِیّاًلَیْتَنِی کُنْتُ حَشِیشاً أَکَلَتْنِی الْبَهْمُ نِیّا
حَشِیش: گیاه خشک. والبَهْم: صِغارُ الغنمِ. و نِیّ: خام.
می‌فرماید: کاج مادر من نزادی مرا! کاج من بودمی کودک! کاج من بودمی گیاهِ خشک که بخوردی مرا گوسفندِ خُردْ خام! «شارح»
از چرخ روا نشد مرادی ما راوز دهر نمی‌شود گشادی ما را
ای کاج که آسمان نکردی پدریتا مادر ایّام نزادی ما را