هٰذا لَکُمْ مِنَ الْغُلامِ الْغالِبِمِنْ ضَرْبِ صِدْقٍ وَ قَضاءِ الْواجِبِ
وَ فالِقِ الْهاماتِ وَ الْمَناکِبِأَحْمِی بِهِ قَماقِمَ الْکَتائِبِ
غُلام: کودک. و فَلْق: شکافتن. و مَنْکِب: دوش. و حِمایَة: نگاه داشتن «از ثانی». و قَمْقام: مهمتر، و قَماقَم: جمع او. و کَتِیبَة: لشکر گِرد کرده.
می‌فرماید: این شمشیر برای شماست از کودک غالب، از زدن به صدق و گزاردن جهاد واجب؛ و شکافندهٔ تارکها و دوشها است، نگاه می‌دارم به او مهتران لشکرها را. «شارح»
این تیغ که آئینه فتح و ظفرستدر صفحهٔ او نقش صفا جلوه‌گرست
از بهر سر دشمن پر شور و شرستخصم از دم او خراب وخونین جگرست