هٰذا لَکُمْ مَعاشِرَ الْأَحْزابِمِنْ فالِقِ الْهاماتِ وَالرِّقابِ
فَاسْتَعْجِلُوا لِلطَّعْنِ وَالضِّرابِوَ اسْتَبْسِلُوا لِلْمَوْتِ وَالْمَآبِ
صَیَّرَکُمْ سَیْفِی إِلَی الْعَذابِبِعَوْنِ رَبِّی الْواحِدِ الْوَهّابِ
اِسْتِعْجال: شتافتن. و اسْتَبسَلَ: أی طرَح نَفْسَه فی الحربِ و یُریدُ أن یَقتُلَ أو یُقتَلَ لا محالة. و أَوْب و إیاب: بازگشتن. و تَصْیِیر: گردانیدن. و سَیْف: شمشیر. و عَوْن: یاری.
می‌فرماید: این شمشیر برای شماست، ای جماعتهای گروهها، از شکافندهٔ تارکها و گردنها. پس بشتابید برای نیزه زدن و شمشیر زدن، و اندازید خود را در ورطهٔ حرب برای مرگ و جای بازگشتن از آخرت. گردانید شما را شمشیر من به عذاب، بیاری پروردگار من، واحد بخشنده. «شارح»
این تیغ چو ابرست و سر خصم چو میغآبی که بحلق دشمنانست دریغ
ای مردم بدنفس که بدخواه منیدآئید و زنید خویشتن را بر تیغ