قرآن کریمبه زبان فارسی

رجز مُرّة بن مروان دارمی در روز خیبر و مفاخرت بلوّ نسب با حیدر

شرح دیوان منسوب به امیرالمؤمنین (ع) — قاضی کمال‌الدین میرحسین میبدی یزدی
أَنَا الْغُلامُ الْعَرَبِی عِنْد النَّسَبْأَحْمِی جِوارِی وَ أَذُبُّ عَنْ حَسَبْ
وَ أَقْتُلُ الْقِرْنَ الْجَرِی عِنْدَ الْغَضَبْلِلضَّرْبِ وَالطَّعْنِ الشَّدِیدِ أَنْتَصِبْ

مَنْ أَنْتَ إِنْ کُنْتَ کَرِیماً فَانْتَسِبْ

العَرَبِیّ: أهلُ الأمصارِ، والأَعْراب: سکّانُ البادیِة، و لیست جمعاً للعرب، و یعْرُبُ بن قطحانَ اولُ مَنْ تکلَّمَ بالعربیّةِ، و هو أبوالیمن کُلِّهم. و جُرْأَة: دلیر شدن. و اِنْتصاب: بر پای خاستن. و اِنْتساب: خویش را به کسی نسبت کردن.