بَیتٌ وَ ثَوْبٌ وَ قُوتُ یَوْمٍیَکْفِی لِمَنْ فِی غَدٍ یَمُوتُ
وَ رُبَّما ماتَ نِصْفَ یَوْمٍوَالنِّصْفُ مِنْ قُوتِهِ یُفُوتُ
نِصْف: نیم.
می‌فرماید: خانه‌ای و جامه‌ای و قوت یکروز کافی است مر کسی را که در فردا خواهد مرد. و بسا که بمیرد در نیمروز و یک نیمه از قوت او فوت شود. «شارح»
چون داد خدا روزی یکروزه تراعیب است دگر سؤال و دریوزه ترا
با خود نبری هیچ دران دم که بردتقدیر ازین گنبد فیروزه ترا