تحریض بر نفی حرص شقاوت اثر و قناعت بلقمهٔ مقرّر از خوان قدر

ما أَکْثَرَ الْقُوتُ لِمَنْ یَمُوتُ

فایدهٔ جمع میان أَیُّ مبهم و هٰذا تدرُّج است از ابهام به تفسیر. و بَهْتَ الرَّجلُ «به کسر الهاءِ أو ضمِّها»: إذا دَهِشَ و تَحَیَّرَ، و أفصحُ منها «بُهِتَ»، و لا یقالُ: باهِتٌ، و قال الرّاغبُ: «فَبُهِتَ الَّذِی کَفَرَ»^۱ أی دُهِشَ و حُیِّرَ و قد بهَته».

می‌فرماید: ای طالب حیرت زده، بس است ترا از آنچه می‌جوئی قوت؛ چه بسیار است قوت مر کسی را که خواهد مرد.

1. -البقرة: ۲۵۸. ↑