قرآن کریمبه زبان فارسی

وايضاًله

دیوان سنائی — حکیم ابوالمجد مجدود بن آدم سنائی غزنوی
خیز ایدل زین برافکن مرکب تحویل راوقف کن بر ناکسان این عالم تعطیل را
پاک دار از خط معنی حرف رنگ و بوی رامحو کن از لوح دعوی نقش قال و قیل را
اندرین صفهای معنی دُرّ معنی را مجویزانکه در سُرنا نیابی نفخ اسرافیل را
کی کند بر داشت دریا در بیابان خردناودان بام گلخن سیل رود نیل را
دست ابراهیم باید بر سر کوی وفاتا نبرّد تیغ برّان حق اسماعیل را
مرد چون عیسی مریم باید اندر راه صدقتا بداند قدر آیات و حروف انجیل را
در شب تاری کجا بیندنشان پای مورآنکه او در روز روشن هم نبیند پیل را
هرکسی بر تخت ملکت کی تواند یافتنهمچو گیسوی عروسان دستۀ زنبیل را
از برون سو روغن تو سود کی دارد تراچون درون سو نورنبود ذرّه‌ای قندیل را
خیز و اکنون خیز کان ساعت بسی حسرت خوریچون ببینی بر سر خود تیغ عزرائیل را